Holkema Family Tree

Doe't pake nog feint wie......

Person Page 430

Rink Harmens Kouwenhoven

F, #10726, b. 27 November 1869

Parents

FatherHarmen Wessels Kouwenhoven (b. 1818)
MotherGeeske Martens Ram (b. 1834)

Family: Jurjen Tjeerds Haitjema (b. 11 June 1865, d. 2 February 1933)

SonWiebe Jurjens Haitjema (b. 17 October 1887)

Biography

Rink Harmens Kouwenhoven was born on 27 November 1869 in Gaasterland.
Rink Harmens Kouwenhoven has reference number 10870.
Last Edited11 October 2021

Auke Tjeerds Haitjema

M, #10727, b. 27 April 1867

Parents

FatherTjeerd Haitjes Haitjema (b. 17 October 1832, d. 1887)
MotherTrijntje Jurjens Schram (b. 21 October 1837, d. 13 April 1908)

Biography

Auke Tjeerds Haitjema was born on 27 April 1867 in Sondel.
Auke Tjeerds Haitjema has reference number 10871.
Last Edited11 October 2021

Anne Tjeerds Haitjema

M, #10728, b. 7 May 1868

Parents

FatherTjeerd Haitjes Haitjema (b. 17 October 1832, d. 1887)
MotherTrijntje Jurjens Schram (b. 21 October 1837, d. 13 April 1908)

Biography

Anne Tjeerds Haitjema was born on 7 May 1868 in Sondel.
Anne Tjeerds Haitjema has reference number 10872.
Last Edited11 October 2021

Jacob Tjeerds Haitjema

M, #10729, b. 5 September 1871

Parents

FatherTjeerd Haitjes Haitjema (b. 17 October 1832, d. 1887)
MotherTrijntje Jurjens Schram (b. 21 October 1837, d. 13 April 1908)

Biography

Jacob Tjeerds Haitjema was born on 5 September 1871 in Sondel.
Jacob Tjeerds Haitjema has reference number 10873.
Last Edited11 October 2021

Trijntje Tjeerds Haitjema

F, #10730, b. 29 February 1876

Parents

FatherTjeerd Haitjes Haitjema (b. 17 October 1832, d. 1887)
MotherTrijntje Jurjens Schram (b. 21 October 1837, d. 13 April 1908)

Biography

Trijntje Tjeerds Haitjema was born on 29 February 1876 in Sondel.
Trijntje Tjeerds Haitjema has reference number 10874.
Last Edited11 October 2021

Trinus Tjeerds Haitjema

M, #10731, b. 4 February 1879

Parents

FatherTjeerd Haitjes Haitjema (b. 17 October 1832, d. 1887)
MotherTrijntje Jurjens Schram (b. 21 October 1837, d. 13 April 1908)

Biography

Trinus Tjeerds Haitjema was born on 4 February 1879 in Sondel.
Trinus Tjeerds Haitjema has reference number 10875.
Last Edited11 October 2021

Wopke Frankes Frankena

M, #10732, b. 1728

Parents

FatherFranke Ydes Frankena (b. about 1694)
MotherGeertje (Metje) Wopkes

Biography

Wopke Frankes Frankena was born in 1728 in Koudum.
Wopke Frankes Frankena has reference number 10876.
Last Edited11 October 2021

Riemke Frankes Frankena

F, #10733, b. 1729

Parents

FatherFranke Ydes Frankena (b. about 1694)
MotherGeertje (Metje) Wopkes

Biography

Riemke Frankes Frankena was born in 1729 in Koudum.
Riemke Frankes Frankena has reference number 10877.
Last Edited11 October 2021

Riemke Frankes Frankena

F, #10734, b. 1733

Parents

FatherFranke Ydes Frankena (b. about 1694)
MotherGeertje (Metje) Wopkes

Family 1: Douwe Lammerts Valck

SonLammert Douwes Valck (b. 1753)
DaughterTrijntje Douwes Valck (b. 1755)
DaughterTrijntje Douwes Valck (b. 1756)
SonRens Douwes Valck (b. 1757)
SonLammert Douwes Valck (b. 1759)
SonFranke Douwes Valck (b. 1760)

Family 2: Jan Hantjes

DaughterMayke Jans (b. 1764)
DaughterGertje Jans (b. 1770)
DaughterEngel Jans (b. 25 April 1773)

Biography

Riemke Frankes Frankena was born in 1733 in Koudum. Douwe Lammerts Valck and Riemke Frankes Frankena were married on 4 February 1753 in Koudum. Jan Hantjes and Riemke Frankes Frankena were married on 26 February 1764 in Koudum.
Riemke Frankes Frankena has reference number 10878.
Last Edited11 October 2021

Rins Frankes Frankena

M, #10735, b. 1735

Parents

FatherFranke Ydes Frankena (b. about 1694)
MotherGeertje (Metje) Wopkes

Biography

Rins Frankes Frankena was born in 1735 in Koudum.
Rins Frankes Frankena has reference number 10879.
Last Edited11 October 2021

Yde Frankes Frankena

M, #10736, b. 1726

Parents

FatherFranke Ydes Frankena (b. about 1694)
MotherGeertje (Metje) Wopkes

Biography

Yde Frankes Frankena was born in 1726 in Koudum.
Yde Frankes Frankena has reference number 10880.
Last Edited11 October 2021

Arentje Gerrits

F, #10737, b. 28 February 1812

Biography

Arentje Gerrits was born on 28 February 1812 in Koudum.
Arentje Gerrits has reference number 10881.
Last Edited11 October 2021

Jenne Tietjes

F, #10738, b. about 1740

Family: Douwe Reintjes Albada (b. about 1740)

SonReintje Douwes Albada (b. 11 June 1764)
SonTjietje Douwes Albada+ (b. about 1765)
SonBauke Douwes Albada+ (b. 1770, d. 26 April 1831)
DaughterGrietje Douwes Albada+ (b. 17 May 1773, d. 23 December 1814)
SonYke Douwes Albada (b. 17 May 1773)

Biography

Jenne Tietjes was born about 1740 in Langweer. Douwe Reintjes Albada and Jenne Tietjes were married on 13 May 1764 in Harich.
Jenne Tietjes has reference number 10882.
Last Edited11 October 2021

Reintje Douwes Albada

M, #10739, b. 1696

Parents

FatherDouwe Douwes Albada (b. about 1665)

Family: Ycke Christiaens

SonDouwe Reintjes Albada+ (b. about 1740)

Biography

Reintje Douwes Albada was born in 1696 in Harich. He and Ycke Christiaens were married on 2 June 1721 in Harich.
Reintje Douwes Albada has reference number 10883.
Last Edited11 October 2021

Ycke Christiaens

F, #10740

Family: Reintje Douwes Albada (b. 1696)

SonDouwe Reintjes Albada+ (b. about 1740)

Biography

Ycke Christiaens was born in Harich. Reintje Douwes Albada and Ycke Christiaens were married on 2 June 1721 in Harich.
Ycke Christiaens has reference number 10884.
Last Edited11 October 2021

Reintje Douwes Albada

M, #10741, b. 11 June 1764

Parents

FatherDouwe Reintjes Albada (b. about 1740)
MotherJenne Tietjes (b. about 1740)

Biography

Reintje Douwes Albada was born on 11 June 1764 in Harich.
Reintje Douwes Albada has reference number 10885.
Last Edited11 October 2021

Yke Douwes Albada

M, #10742, b. 17 May 1773

Parents

FatherDouwe Reintjes Albada (b. about 1740)
MotherJenne Tietjes (b. about 1740)

Biography

Yke Douwes Albada was born on 17 May 1773 in Harich.
Yke Douwes Albada has reference number 10886.
Last Edited11 October 2021

Grietje Douwes Albada

F, #10743, b. 17 May 1773, d. 23 December 1814

Parents

FatherDouwe Reintjes Albada (b. about 1740)
MotherJenne Tietjes (b. about 1740)

Family: Frans Pieters Smits (b. 14 February 1771, d. 31 August 1827)

DaughterJenke Franzes Smits (b. 1798, d. 7 November 1813)
SonPieter Franzes Smits (b. 8 February 1798)
SonDouwe Franzes Smits+ (b. 29 September 1800, d. 8 November 1835)
SonJentje Franzes Smits+ (b. 17 February 1803)
DaughterAnnigje Franzes Smits (b. 24 October 1805, d. 8 April 1837)
DaughterJenne Franzes Smits (b. 29 September 1808)
DaughterJantje Franzes Smits (b. 4 April 1811, d. 10 March 1830)

Biography

Grietje Douwes Albada was born on 17 May 1773 in Harch. She was born on 17 May 1773. She died on 23 December 1814 at age 41.
Grietje Douwes Albada has reference number 10887.
Last Edited11 October 2021

Douwe Douwes Albada

M, #10744, b. about 1665

Family:

SonReintje Douwes Albada+ (b. 1696)

Biography

Douwe Douwes Albada was born about 1665.
Douwe Douwes Albada has reference number 10888.
Last Edited11 October 2021

Roel Hiemstra

M, #10745

Parents

FatherSietse Roelofs Hiemstra (b. 22 December 1886, d. 1958)
MotherChristina de Block (b. 1899, d. 1987)

Family: Cobi Schreijer (b. 25 April 1922, d. 1 December 2005)

SonRuwalt Hiemstra (b. 1952)
DaughterAnneluus Hiemstra (b. 1953)

Biography

Roel Hiemstra has reference number 10889.
Last Edited11 October 2021

Lucretia Hiemstra

F, #10746

Parents

FatherSietse Roelofs Hiemstra (b. 22 December 1886, d. 1958)
MotherChristina de Block (b. 1899, d. 1987)

Biography

Lucretia Hiemstra has reference number 10890.
Last Edited11 October 2021

Irma Hiemstra

F, #10747

Parents

FatherSietse Roelofs Hiemstra (b. 22 December 1886, d. 1958)
MotherChristina de Block (b. 1899, d. 1987)

Biography

Irma Hiemstra has reference number 10891.
Last Edited11 October 2021

Nn Timmerman

M, #10748

Biography

Nn Timmerman has reference number 10892.
Last Edited11 October 2021

Cobi Schreijer

F, #10749, b. 25 April 1922, d. 1 December 2005

Family: Roel Hiemstra

SonRuwalt Hiemstra (b. 1952)
DaughterAnneluus Hiemstra (b. 1953)

Biography

Cobi Schreijer was born on 25 April 1922 in Amsterdam. She died on 1 December 2005 at age 83 in Laren.
1938 - 1961 Cobi Schreijer (Amsterdam, 25 april 1922) groeit op in een arbeidersgezin. Ze is de allereerste in haar familie die naar de ULO mag. Op zestienjarige leeftijd is ze lid van het close harmonytrio The Novelty Sisters. Als de Tweede Wereldoorlog voorbij is, treedt ze op voor de radio en gaat ze met het trio op tournee door Nederland en Indonesië. Na het uiteenvallen van The Novelty Sisters gaat zo solo verder met het vertolken van volksliedjes en oude ballades.

---------------------------------------------------------------------- ----------
Zie ook
Astrid Nijgh

Boudewijn de Groot

Elly & Rikkert

Lenny Kuhr
1962 - 1969 Voor de groots opgezette Frans Halsmanifestatie in Haarlem wordt Schreijer in 1962 gevraagd om in de Waag liederen uit de tijd van de schilder te zingen.Vanaf mei 1963 gaat de Waag Taveerne officieel open met Cobi Schreijer als een van de vaste bespelers. De folkclub wordt internationaal vermaard. De zangeres organiseert er iedere vrijdag een open podium en weet beroemde folkzangers te strikken voor een optreden, onder wie Pete Seeger, Joan Baez en de Schotse folkzanger Alex Campbell. Paul Simon speelt er zelfs twee maal, eerst in december 1965 voor een handjevol publiek en een jaar later samen met Art Garfunkel. Ook Nederlands talent is er voor het eerst te zien, zoals Boudewijn de Groot, Elly en Rikkert Zuiderveld, Astrid Nijgh en Lenny Kuhr. Wegens teruglopende bezoekersaantallen en de daarmee gepaard gaande financiële problemen sluit de club in 1969.

---------------------------------------------------------------------- ----------
1970 - 1989 Begin jaren zeventig is Schreijer zeer actief in de vrouwenbeweging en zingt ze feministische strijdliederen. Sommige liederen bundelt ze in het 'vrouwen-liedboek' Sansevieria (Werkgroep Vrouwen-liedboek, 1977) en Sara, Je Rok Zakt Af (Feministische Uitgeverij Sara, 1980). Op het album Cobi Schreyer Zingt Malvina Reynolds (1981) vertolkt de zangeres liederen van de Amerikaanse activiste Malvina Reynolds (1900-1978). Het werk van Reynolds is eerder op plaat gezet door onder meer Pete Seeger, Danny Kaye, Harry Belafonte, Joan Baez, The Searchers en The Seekers. Op de plaat Plant Een Roos (1983) is gitariste Corrie van Binsbergen te horen op bas. De tekst van het nummer Er Is Een Land is geschreven door de beroemde feministe Joke Smit (1933-1981). In 1987 wordt Schreijer benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau.

---------------------------------------------------------------------- ----------
Zie ook
Ernst Jansz

Hans Hollestelle

Jakob Klaasse
1997 - 1998 In 1997 verruilt Schreijer thuisstad Haarlem voor het Rosa Spier Huis te Laren. Ondanks haar teruglopende gezondheid maakt ze een jaar later op initiatief van Boudewijn de Groot haar laatste cd Klein Ritueel. Ook Ernst Jansz, Hans Hollestelle en Jakob Klaasse leveren bijdragen.

---------------------------------------------------------------------- ----------
2003 Auteur Angeline van den Berg schrijft de biografie Door De Zee Van De Tijd (uitgeverij Conserve) over Cobi Schreijer.

---------------------------------------------------------------------- ----------
2005 De zangeres overlijdt op 1 december 2005.

Cobi Schreijer (Amsterdam, 25 april 1922 - Laren, 1 december 2005) leidde in de jaren zestig in Haarlem de troubadours- en folkclub De Waag. Boudewijn de Groot, Ernst Jansz, Lenny Kuhr, Astrid Nijgh en Elly en Rikkert Zuiderveld begonnen daar hun loopbaan. Ook Joan Baez en een jeugdige Simon & Garfunkel traden er op.

In verband met een grote Frans Halsmanifestatie in Haarlem werd Cobi gevraagd om in de Waag liederen uit de tijd van Hals te zingen, in een zeventiende-eeuws taveerne-decor. Ze voelde zich meteen thuis in het pand op de hoek van de Damstraat en het Spaarne. Op 31 mei 1963 ging de Waag Taveerne officieel open met als vaste bespelers Cobi en naast haar Ronnie Potsdammer, een Amsterdamse zanger die zich vooral had toegelegd op vertaalde chansons. In 1964 haalde ze de Amerikaanse protestzanger Pete Seeger naar de Waag en Paul Simon zong er in december 1965, op een Sinterklaas-koopavond, voor zeventien mensen.

Op zestienjarige leeftijd was ze lid van het close-harmonytrio The Novelty Sisters. Later ging ze volksliedjes en oude ballades vertolken. Begin jaren zeventig werd Cobi Schreijer zeer actief in de vrouwenbeweging en begon ze feministische strijdliederen te zingen.

In 1982 zette Schreijer onder meer het gedicht Er is een land waar vrouwen willen wonen van Joke Smit, het credo van de Nederlandse feministen, op de plaat. Ook werkte ze nauw samen met Jaap van de Merwe, die enkele buitenlandse politieke liederen voor haar vertaalde. In 1975, het Jaar van de Vrouw, maakte zij een tournee met Robert Long. Voor emanciperende dames stelde zij in 1977 het vrouwenliedboek Sansevieria samen, terwijl in 1980 het kloeke Sara, je rok zakt af verscheen.

In 1998 maakte ze haar laatste cd, Klein Ritueel, op initiatief van Boudewijn de Groot. Schreijer overleed in 2005 op 83-jarige leeftijd in het Rosa Spier Huis in Laren.

Angeline van den Berg wijdde in 2003 genoemde biografie aan haar.

Boudewijn de Groot in 1965 op de plaats waar het allemaal begon: de Waag in Haarlem. Foto: Spaarnestad Fotoarchief

---------------------------------------------------------------------- ----------

Cobi Schreijer* weet het nog precies: hoe ze destijds - het moet 1964 geweest zijn - Boudewijn de Groot in het televisie­programma Nieuwe Oogst zijn liedje Elegie Pre­natale had zien zingen. En hoe ze de volgende dag bij haar troubadourtaveerne de Waag in Haarlem aankwam en daar twee jongens voor de deur stonden te wachten. “Jij was gisteren op TV!” zei ik tegen de één. Hij informeerde heel schuchter of hij een keer bij mij mocht komen optreden. Dat kon natuurlijk. Ik had die tijd iedere vrijdag open podium.

,,Maar wie schrijft eigenlijk die teksten van jou?'' vroeg ik hem. Hij wees op de jongen naast hem. Dat was Lennaert Nijgh. Die kende ik wel. Ik had hem vanaf begin 1962 al heel vaak in de Waag zien zitten. In het publiek. Altijd heel stil in een hoekje. Kort daarna kwam Boudewijn bijna iedere week wel een paar nummers doen. Ieder nieuw liedje dat hij had, werd in de Waag uitgeprobeerd.''

Boudewijn zelf kan zich die eerste ontmoeting met Cobi Schreijer een kleine veertig jaar later niet meer zo precies voor de geest halen. Maar zo moet het wel ongeveer geweest zijn, meent hij. ,,Het duurde nog wel een week of langer, voordat ik daadwerkelijk in De Waag zong. Mijn allereerste optreden voor publiek naar aanleiding van die Nieuwe Oogst-uitzending was voor de Hervormde Jeugd in de kerk de Kolenkit, in Amsterdam. Dat weet ik heel zeker.''

Een jaar later volgde de landelijke doorbraak met de single Een Meisje van 16. Op het fotohoesje zie je De Groot met zijn gitaar tegen het raam van de Waag geleund, waar hij daarvoor talloze keren in betrekkelijke anonimiteit had opgetreden. Plots veranderde dat. Schreijer: ,,De volgende keer dat Boudewijn bij mij speelde, stond er opeens een rij tot voorbij Teylers Museum. Allemaal van die jochies van veertien met spuuglokken die de hele avond één colaatje dronken. Boudewijn zei nog: 'Cobi, ik vind je publiek in De Waag wel achteruit gegaan.' En ik antwoordde: 'Boudewijn, dat is niet mijn publiek, dat is jouw publiek'. Boudewijn zei: 'Ik zing die hit niet, vanavond'. En hij zong Meisjes van 16 ook niet, terwijl die jochies er maar om bleven roepen.''

Het Goede Uur
Dat was de tijd die de Waag legendarisch maakte als broedplaats van volksmuziek, folk en van wat later - véél later - singer/songwriters zou gaan heten. ,,Daarvóór had je helemaal niks in Haarlem'', zegt Cobi Schreijer* met grote stelligheid. ,,Ik ben ermee begonnen.'' En niemand spreekt haar tegen. ,,Ze wisten in Nederland nog niet eens wat dat was, 'folk'.'' Zelf trad Schreijer in de jaren vijftig al her en der op met Nederlandse volksliedjes. ,,'Heer Halewijn' en zo. Die vond ik heel mooi.'' Een enkele keer zong ze ook in Het Goede Uur, het kaas-en-wijn etablissement aan het Oude Kerksplein dat nog altijd bestaat en waar destijds vooral ernstig naar 'klassieke grammophoonmuziek' werd geluisterd. Maar een serieus podium voor volksmuziek en folk bestond niet.

Dat veranderde toen er in 1962 een grote Frans Halsmanifestatie in Haarlem kwam. Cobi werd gevraagd om in de Waag liederen uit de tijd van Hals te zingen, in een zeventiende eeuws taveerne-decor. Ze voelde zich meteen thuis in het pand op de hoek van de Damstraat en het Spaarne. Dat smaakte naar méér. Plannen werden gesmeed en op 31 mei 1963 ging de Waag Taveerne officieel open met als vaste bespelers uiteraard Cobi en naast haar Ronnie Potsdammer, een Amsterdamse zanger die zich vooral had toegelegd op vertaalde chansons.

---------------------------------------------------------------------- ----------

De moeder van de Haarlemse folkscene, Cobi Schreijer, haalde in 1966 Paul Simon (rechts) en Art Garfunkel naar de Waag. Foto Spaarnestadarchief/Ron Bosboom

---------------------------------------------------------------------- ----------

Cobi haalde in maart 1964 de in Amerika al beroemde Pete Seeger naar de Waag ('daar was toen in Nederland geen mens in geïnteresseerd'); Joan Baez kwam; de Schotse folklegende Alex Campbell; Paul Simon zong er in december 1965, op een Sinterklaas-koopavond, voor zeventien mensen. ,,Een jaar later, toen hij al wereldberoemd was, is hij nog een keer met Art Garfunkel teruggeweest'', vertelt Cobi. ,,Toen hebben ze voor niets opgetreden; omdat ik als allereerste vertrouwen in hem had gehad.''

De reeks verhalen over internationale beroemdheden die Haarlem aandeden, lijkt onuitputtelijk. Cobi blikt ook graag terug op de Waag als een soort laboratorium. ,,Het was een proeftuin voor wat er komen zou. Ik weet nog dat ik er zelf al héél vroeg Mijn vlakke Land, de Brel-vertaling van Ernst van Altena zong. Maar ja, later koos hij toch een jonge meid om het op de plaat te zetten. Dat was Liesbeth List. En die zong dat nog vals ook.''

Toch leverde het bruisende Waagpodium in eerste instantie nauwelijks nieuwe Haarlemse songschrijvers-talenten op. Behalve Lennaert Nijgh en Boudewijn de Groot dan. ,,Ik kwam er al als bezoeker, voordat ik er zelf optrad,'' herinnert de laatste zich. ,,Maar het was eigenlijk meer de sfeer dan de programmering, die mij in die tijd aansprak. Pas later, toen ik professioneel ging zingen, werd ik via Lennaert met Dylan geconfronteerd. Concerten van mensen als Pete Seeger en Tom Paxton bezocht ik niet zo fanatiek. De meesten vond ik eerlijk gezegd een beetje zeikerig. Dat gold zelfs voor mijn eigen zingen; ik wilde het liefst zoals Dylan klinken, die was rauwer. Maar dat kon niet; dat was nu eenmaal niet mijn stem. Donovan zag ik trouwens ook wel zitten. Donovan en Dylan dat waren 'jongens', net als ik in die tijd.''

In 1966 presenteerde Boudewijn de Groot zijn album Voor de Overlevenden in de Waag. Naarmate hij beroemder werd, trad hij er echter minder vaak op. ,,Vanaf 1967 kreeg je de flower power. Ik begon ook te blowen en mij in andere kringen te bewegen. Ik kreeg steeds meer met die hippie-scene en minder met de folkbeweging.'' De Groot ging, Nijgh bleef en anderen kwamen, zoals Rikkert Zuiderveld, Ellie Nieman en Herman Erbé, die echter geen van allen echte Haarlemmers waren. Astrid de Backer, later Astrid Nijgh, was dat wel. Evenals de op dat moment nog piepjonge troubadour Paul Marselje die in de jaren zeventig de LP Spoor 3a maakte en vermaard werd als wekelijks verschijnende bard op de Spaarndamse Kunstmarkten.

Over de drempel
,,Ik moet 14 of 15 zijn geweest toen ik er voor het eerst als bezoeker kwam'', vertelt de in 1950 geboren Haarlemmer Paul Marselje. Een paar klasgenoten van mij speelden toen al zo nu en dan in de Waag. Zelf durfde ik dat podium nog niet op. Ik weet nog goed dat je daar destijds drie 'scene-tjes' had: de mensen die optraden, het vaste jonge publiek dat daar bijna als 'groupies' omheen hing en aan die eikenhouten, met kaarsvet volgedropen tafeltjes vooral elkaar in de gaten hield, en tenslotte het 'gewone' publiek. Uiteindelijk, tijdens een van de allerlaatste open podia van Cobi Schreijer - dat moet in 1969 geweest zijn - durfde ik ook iets te zingen. Echt een succes was dat niet. Maar Cobi kwam na afloop naar mij toe en zei: 'De volgende keer wéér, hè! Iedereen moet over die drempel.' Die volgende keer kwam pas toen Cobi al weg was.''

---------------------------------------------------------------------- ----------

De Haarlemse troubadour Paul Marselje, hier in 1971 in het Theater aan de Rijn in Arnhem Foto: Spaarnestad Fotoarchief/ANP

---------------------------------------------------------------------- ----------

Het ging financieel niet meer, motiveert Schreijer haar stoppen met de folkclub in 1969. Ondanks voortdurend aankloppen bij de gemeente kwam ze niet in aanmerking voor subsidie. En de bezoekersaantallen waren ook zorgelijk. Rijen voor de deur, zoals bij Boudewijn de Groot in 1965, waren verleden tijd. En hoewel Haarlemmers tot op de dag van vandaag chauvinistisch over 'hun' folkclub in de Waag snoeven, wezen de harde cijfers - in de vorm van het adressenbestand van de Vrienden van de Waag - uit dat maar éénderde van de trouwe bezoekers uit de Spaarnestad afkomstig was.

Alternatieven
Serieuze concurrerende folkpodia waren er in de jaren zestig nog niet in Haarlem, benadrukt Marselje. Ook de regio kende nauwelijks alternatieven. Vanuit IJmuiden waren sinds 1963 Helen, John en Nico Schaap muzikaal actief als The Shepherds. In eerste instantie met religieus repertoire - 'Dank u, voor deze nieuwe morgen' - maar al snel zongen ze ook 'verpopte' folk en volksliedjes. Traditionals als Vier Weverkens naast songs van Dylan en Paul Simon. ,,We waren enorm populair, maar niet iedereen kon onze versie van die muziek waarderen,'' vertelt Helen Shepherd. ,,We hebben in de jaren zestig toch zeker een keer of zes in de Waag opgetreden. Maar ik wist dat Cobi Schreijer ons te weinig authentiek vond.'' Al snel kwam het trio in een ander circuit terecht: optredens voor militairen; de Sleeswijk Revues. Folk werd er steeds minder gezongen. En van een folkpodium in de IJmond was al helemaal geen sprake.

Begin 1971 werd de Waag als troubadourpodium nieuw leven ingeblazen door een vereniging, opgericht door twee Haarlemse folkliefhebbers: Wim Polak en publicist Frank Herzen. En met succes. De artiesten kwamen terug. Buitenlandse coryfeeën, maar ook Haarlemmers als Paul Marselje en de op dat moment nog volop puberende Maarten Eijsker.

Terwijl Herman Erbé - van wie in 1975 het album De Potsenmaker zou verschijnen - steeds meer het baken achter de bar van de Waag werd, besloot Polak in 1973 tot een nieuw avontuur: zijn eigen folkcafé De Teerling, op vijf minuten lopen in de Kleine Houtstraat. ,,Concurrentie was het niet, want ik programmeerde live-muziek op de donderdag en Herman deed dat in De Waag op zaterdag,'' vertelt Polak. ,,En als hij daar een topgroep als Planxty had staan, dan ging ik natuurlijk ook bij hem luisteren.'' Hij somt namen op van vermaarde folkies die bij hem speelden: John Renbourn, Paul Millns.

Haarlemmers waren er eigenlijk heel weinig bij. Ja, Piers Hayman, de Brit die hier was komen wonen en drie mooie folkrock-albums zou maken met gitarist John Kuiper uit Halfweg. En Maarten Eijsker. ,,De Teerling werd gezien als de nieuwe Waag'', herinnert Eijsker zich. ,,Ik weet nog dat Willem Polak altijd alle concerten op cassettebandjes opnam. Die werden op andere dagen dan weer in het café afgespeeld.''

Op zolder
Eind jaren zeventig is het opeens allemaal afgelopen. Cobi Schreijer* heeft in 1975 nog één poging ondernomen om de gouden tijden op de historische plek te doen herleven. Maar de jaren zestig blijken definitief passé en het initiatief is een kort leven beschoren. De Waag wordt een restaurant. ,,Rond '78 was het genre min of meer dood,'' weet ook Paul Marselje nog. ,,Nederlandstalig was uit. Folk was uit. En in plaats van drie keer per week kon ik nog maar drie keer per maand spelen.'' Kort daarna werd hij fulltime politicus en belandde de gitaar voor lange tijd op zolder.

Datzelfde jaar, 1978, deed Willem Polak de Teerling van de hand. Zijn opvolger bleef muziek programmeren, maar dat was vooral rock. Piers Hayman maakte in 1980 zijn derde album met John Kuiper en emigreerde vervolgens naar Nieuw Zeeland. En Maarten Eijsker dompelde zich helemaal onder in de snel opkomende Haarlemse rockscene.

Meer dan tien jaar lijken de folkies en troubadours vervolgens verdwenen uit Haarlem. In 1990 is het wéér Cobi Schreijer die een initiatief neemt. Nu in de Zanderzaal. Boudewijn de Groot en Lennaert Nijgh komen een keer en krijgen veel publiciteit, maar van een werkelijke opleving van het genre kun je niet spreken. Die komt pas een jaar of vijf later, als de termen Americana en singer-songwriter in de populaire muziek net zo'n actuele klank krijgen als 'folk' dertig jaar eerder. Café's als Studio aan de Grote Markt en De Roemer aan de Botermarkt beginnen weer met enige regelmaat Ieren en Amerikanen te boeken. En wat belangrijker is: ook Haarlemse musici worden erdoor aangestoken. Eijsker blaast het stof van z'n akoestische gitaren en zingt weer uit het oude folksongbook. Hij is ook prominent te horen op het in 1998 verschenen album van Te Loo & Comotives, de groep rond Haarlemmer Jeroen te Loo, die zich op de hoes nota bene bijna exact zo laat afbeelden als Boudewijn de Groot op diens comebackplaat Een nieuwe Herfst uit 1996.

---------------------------------------------------------------------- ----------

Kirsten vertegenwoordgt een nieuwe generatie songs schrijvende zangeressen. Foto: United Photos De Boer/Cynthia van Dijke

---------------------------------------------------------------------- ----------

Nieuwe generatie
Een nieuwe generatie songs schrijvende zangeressen staat op, van wie Kirsten en Bloem al snel door grote platenmaatschappijen in de armen gesloten en met zachte drang in de richting van het meer commerciële popcircuit worden geduwd. Maar dat is een kwestie van productiecosmetica. In 1965 zouden ze gewoon met hun akoestische gitaar op het Waagpodium hebben gestaan. terwijl Cobi Schreijer* hen van een afstand goedkeurend en bemoedigend had toegeknikt.

In diezelfde Waag wordt thans zelfs weer regelmatig folk gespeeld en gezongen, zij het héél informeel. Paul Marselje was er onlangs met zijn oude liedjes. En Maarten Eijsker kwam er nog niet zo lang geleden op een spontaan 'schuifdeurenfestivalletje' terecht. Ondertussen reist Boudewijn de Groot met zijn huidige superband van de ene naar de andere uitverkochte schouwburgzaal. Maar in de toegift, als hij helemaal in z'n eentje Verdronken Vlinder en Testament brengt en je doet je ogen dicht, dan voel je bijna hoe het zo'n veertig jaar geleden begonnen moet zijn. <<

---------------------------------------------------------------------- ----------

Voetnoot:
Cobi Schreijer overleed 30 november 2005. Ze woonde de laatste jaren in een zorgcentrum voor oudere artiesten `Het Rosa Spierhuis` in Laren. In Haarlem woonde ze langdurig in de Ans Lijnstraat. Gedurende de laatste periode daar organiseerde ze thuis allerlei concertjes in de huiskamer, met soms grote namen. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. In die periode trad ze niet graag meer zelfstandig op. Ze vroeg Paul Marselje in 1995 een paar keer om samen op te treden, zodat als ze te moe werd, Paul het volledig kon overnemen.
Cobi Schreijer has reference number 10893. Cobi Schreijer was an Oermuziekmoeder,zangeres Novelty Ssisters,uitbater Folkclub De Waag te Haarlem.
Last Edited11 October 2021

Ruwalt Hiemstra

M, #10750, b. 1952

Parents

FatherRoel Hiemstra
MotherCobi Schreijer (b. 25 April 1922, d. 1 December 2005)

Biography

Ruwalt Hiemstra was born in 1952.
Ruwalt Hiemstra has reference number 10894.
Last Edited11 October 2021